Fırtınalı bir gecede, bir hücrede gözlerimizi açıyoruz. "Yapma Danny!" sesleri arasında ellerimiz arasından beyaz önlüklü birisinin cesedi kayıyor. Kim olduğumuzu, orada niye bulunduğumuzu bilmiyoruz. "Başardık, beni takip et." Diyor birileri... Karakterimiz üzerinde kafa karışıklığı ve paranoya hakim, çeşitli kararmalar yaşıyor. Bulunduğumuz ortamda kaos rüzgarları esmekte, bina yıkıma uğramış, vahşetin izleri her yere dağılmış, kan ve cesetler var her tarafta. Bir anda, böyle bir yerden sağ çıkabilmek için engel olan herkesi yok etmek zorunda olduğumuzu fark ediyoruz. Aklımızdaki soru işaretlerini silmek ve yaşamımıza devam edebilmek için önümüze çıkanı öldürerek ilerliyoruz.

18+

Dixmore Asylum

Karakterimiz Daniel(Danny) Lamb, "Pickman Project" isimli gizli bir projede "Cortexa" adlı bir ilacı geliştiren bilim adamları arasındadır. Projenin maksadı ise normal insanlardan süper katiller meydana getirmek. Bir gün tartışmalı çalışma metodları nedeniyle projenin maddi kaynakları kesilene kadar her şey yolunda gidiyormuş gibi görünür. Fakat bu kesinti projenin sonlandırılması anlamına gelmektedir. Sonuca çok yaklaştığını düşünen Dr. Pickman(projenin kurucusu) vazgeçmek istemez, deneylere gizlice devam etmeyi planlar. Danny ve birkaç meslektaşı yardımcı olmak için deneylerde kobay olarak yer almayı kabul ederler. Fakat tedavide bir terslik meydana gelir, kobaylarda önceden görülmemiş yan etkiler gözlenir. Olanların duyulmaması için hasta denekleri akli dengesi bozuk suçluların tutulduğu Dixmore Hastanesine kapatırlar. Bu olanlardan altı yıl sonra bir gün çıkan fırtınanın etkisiyle hastanenin elektrikleri kesilir, güvenlik sistemi devre dışı kalır. Danny'nin tutulduğu hücrenin kapısı açılmıştır. Aynı nedenden dolayı Dixmore'da tutulan meslektaşı Leo Kasper Danny'e kendisini takip etmesini söyleyip koşmaya başlar. Danny için seçimini yapar, kaçmaya karar verir. Artık hayatını kendisinden alanlardan geri alma, geçmişte kim olduğunu bulma zamanı gelmiştir. Oyunumuz da tam olarak burada başlıyor.

Üçüncü kişi görüş açısından oynuyoruz. Kamera Danny'i takip ediyor ve kamera kontrolü üçüncü kişi görüşündeyken bizde değil. Burada kontrolün bizde olmaması zaten yavaş ilerleyen oyunda bir de köşelerde ve dönüşlerde kameranın zamanında yetişememesi sebebiyle sorunlara yol açıyor. Mesela siz düşmanla yüz yüze geliyorsunuz ama kamera yetişemediği için adamı zamanında göremiyorsunuz. Bu noktada sol alt köşedeki radar ve birinci kişi görüşü devreye giriyor. L3 tuşuna bastığımızda birinci kişi görüşüne geçebiliyoruz, kamera kontrolü bizde dilediğimiz yöne bakabiliyoruz. Radarda ise yakın mesafedeki düşmanlar görülüyor. Radardan düşmanın hangi yöne baktığını ve düşmanları gösteren simgelerin renklerine göre yaklaştığımızın farkına varıp varmadıklarını anlayabiliyoruz. Oynanış ilk başlarda biraz zor gelse de zamanla alışınca sorun olmayacağı kanaatindeyim.




Grafiklerden bahsetmek gerekirse ilk bakışta görüntüdeki çizgilenme/cızırtılanma efekti göze çarpıyor. Menüden kapatılabilen bu efekt, senaryoda verilmek istenen karmaşık duyguların bir nevi tamamlayıcı faktörlerinden biri olarak görev yapıyor. Giriş videosu ve ara videolar yeterince kaliteli hazırlanmış. Karakter tasarımları yerinde, özellikle karakterimiz Danny kalın gözlükleri ve suratındaki izlerle kelimenin tam anlamıyla bir psikopat-katil görünümünde, takdire şayan bir tasarımı var. Grafikler kalite olarak ilk Manhunt oyunuyla benzer, pek fazla aşama kaydedilmiş görünmüyor. Görsel olarak Rockstar oyunlarına aşinalığı olan birisi aradaki benzerliklerden bir Rockstar oyunu olduğunu hemen çıkarabilir. Genel olarak bakacak olursak, birkaç ufak bug dışında, grafikler oyunla gayet uyumlu görünüyor.